Wat zijn de effecten en werkzaamheid van carfilzomib?

Carfilzomibis een doelgericht antitumormedicijn, behorend tot de klasse van onomkeerbare proteasoomremmers, dat voornamelijk wordt gebruikt voor de behandeling van recidiverend of refractair multipel myeloom (RRMM).

Kernmechanisme van actie:

Carfilzomib bindt zich onomkeerbaar aan de β5-subeenheid van het 20S-proteasoom, waardoor de chymotrypsine-achtige activiteit (ChT-L) selectief wordt geremd, waardoor de afbraak van abnormale eiwitten in tumorcellen wordt geblokkeerd, wat leidt tot eiwitaccumulatie, endoplasmatisch reticulumstress en uiteindelijk apoptose in multipel myeloomcellen induceert.

In tegenstelling tot bortezomib is carfilzomib een epoxyketonverbinding, met een stabielere binding, lagere geneesmiddelresistentie en minder neurotoxiciteit.

Indicaties:

Voor volwassen patiënten met multipel myeloom bij wie de ziekte is verergerd of is teruggevallen na ten minste twee eerdere behandelingsregimes (waaronder proteasoomremmers zoals bortezomib en immunomodulerende middelen).

Het kan worden gebruikt als monotherapie of als combinatietherapie. Veel voorkomende combinaties zijn onder meer:

KRd-regime: Carfilzomib + Lenalidomide + Dexamethason

DKd-regime: Carfilzomib + Daratumumab + Dexamethason

Kd-regime: Carfilzomib + Dexamethason (geschikt voor patiënten na meerdere therapielijnen)

Doeltreffendheid:

In een klinische fase III-studie in China bereikte het totale responspercentage (ORR) van carfilzomib in combinatie met dexamethason 35,8%, met een mediane progressievrije overleving (PFS) van 5,6 maanden.

Zelfs bij patiënten die resistent zijn tegen proteasoomremmers bedroeg het objectieve responspercentage nog steeds 32,3%, wat een goed vermogen aantoont om de resistentie te overwinnen.

Het wordt vermeld als een klasse I-aanbeveling in de NCCN- en CSCO-richtlijnen en is geschikt voor de behandeling van patiënten met een eerste terugval.

Gebruik en veiligheid:

Toediening: intraveneuze infusie. De aanbevolen dosis wordt tweemaal per week toegediend (dag 1, 2, 8, 9, 15 en 16), waarbij elke cyclus van 28 dagen een enkele behandelingsperiode vormt. De startdosis is 20 mg/m², die kan worden verhoogd tot 27 mg/m² nadat de tolerantie is vastgesteld.

Vaak voorkomende bijwerkingen (≥30%): Vermoeidheid, bloedarmoede, misselijkheid, trombocytopenie, kortademigheid, diarree, koorts, enz.

Pas op voor ernstige bijwerkingen: hartfalen, pulmonale hypertensie, infusiereacties, tumorlysissyndroom, enz. Tijdens de behandeling is nauwlettende monitoring van de cardiopulmonale, lever- en nierfunctie noodzakelijk.